Voor telers die vooruit kijken

Van voedselbos naar voedselblog

169 1
Van voedselbos naar voedselblog

In mijn vorige blog heb ik uitgelegd dat we de wereldbevolking niet met sla uit een vertical farm gaan voeden. En toch sta ik elke keer na een teeltronde in de BrightBox weer verbaasd van de enorme potentie van zo’n systeem. Een professionele aardappelteler haalt 60 ton van een hectare (6 kg/m2), een tomatenteler 600 ton of meer zonder assimilatielampen (60 kg/m2) en met radijs in een vertical farm kwamen studenten jaren geleden omgerekend al op veel meer dan 1.200 ton van 1 hectare (enkele laag).

In Schijndel is op zaterdag 12 januari 2019 begonnen met de aanleg van het grootste voedselbos van Europa. Een voedselbos is een combinatie van landbouw en natuur, volgens Wouter van Eck van voedselbouw Nederland. Er gaan bomen en struiken groeien die voor ons voedsel maken, maar het kan niet zonder de natuur. De insecten zijn nodig voor de bestuiving, de vogels om plagen tegen te gaan. Een voedselbos op de schaal zoals in Schijndel, is uniek in Europa (bron: omroepbrabant.nl, 12 januari 2019).

Het kan gewoon geen toeval zijn, nog geen week geleden, liep ik bij een discussie over stadslandbouwoplossingen voor Tilburg een food-guerilla tegen het lijf. Het type dat een restaurantje runt en openlijk paardenvlees verkoopt, als my-little-pony-burger notabene. Dat allemaal om de voedseldiscussie met kinderen een beetje op gang te krijgen. Dat schijnt heel aardig te lukken. De belangrijkste stadslandbouwactiviteiten in Tilburg bieden nu al werkgelegenheid aan 2.500 mensen en de geschatte omzet (€800.000.000) is gelijk aan de stadsbegroting. Jammer dat dit niet allemaal even legaal is, maar je kunt niet ontkennen dat er gewoon stadslandbouwpotentie in zo’n stad zit.

Vroeger ging ik met mijn opa die veldwachter was, paddenstoelen zoeken, cantharellen als het even kon en met mijn oma aan de ene en de Flora in de andere hand, verzamelde ik eetbare vruchten en noten, en allerlei heerlijke natuurgroenten en kruiden. Inmiddels is het grootste deel van wat ik toen deed verboden. Nog niet zo lang geleden konden we op een Europese tuinbouwnetwerkbijeenkomst op het prachtige Mount Athos (bijna 100 keer zo groot als de gemeente Schijndel), nog wel net zo veel groenten en kruiden verzamelen als we wilden. Wat een geweldige variatie en wat een overvloed. Volgens mij is heel Mount Athos één groot voedselbos.

Voedselbos, ja. Je mag hier dus bijna niks meer uit de natuur plukken, en jawel hoor: het Nederlandse voedselbos komt er al aan. De food-guerilla heeft me uitgelegd dat een voedselbos voedsel produceert op zeven verschillende lagen, variërend van hoge bomen tot schaduwkruipertjes bijvoorbeeld. Ze wist me te vertellen dat de productie dus veel hoger is dan van welk professioneel land- of tuinbouwsysteem dan ook. Dat voedselbos levert noten, appels, kleinfruit, naast mais, aardappelen, tomaten, kool en kruiden, ja zelfs paddenstoelen. Dat komt omdat het hele bos in evenwicht is, en om het nog wat spannender te maken, gebruiken ze permacultuur.

Dus glastuinbouw-Nederland, bereid je maar vast voor op een geduchte, CO2-vastleggende concurrent, die de hele Europese glasgroentemarkt op korte termijn gaat overnemen.

Jasper den Besten
Lector Nieuwe Teeltsystemen
HAS Hogeschool

Foto: Wilma Slegers.

1 reactie

  • Laten we nu eens kijken wat er precies in zo een voedselbos gebeurt en kijken welke onderdelen er stapsgewijs gekopieerd kunnen worden naar het Technologische tuinbouwsysteem.
    Best kans dat er verrassende dingen uit voortkomen die eerder niet voor ogen waren!

    Theo van der Knaap, adviseur bedrijfecologie

Geef commentaar

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd